ظاهرسازی افراد در شبکه‌های اجتماعی

کلاهبرداری در اینستاگرام

فلسفه بوجود اومدن شبکه‌های اجتماعی ایجاد ارتباط بین افراد مختلف بوده، حالا این ارتباط می‌تونه با خانواده و دوستان باشه یا با افراد دیگه در راستای نیازهای ما.

نیازی که ما تعیین می‌کنیم چی باشه و یکی از برجسته ترین مصادیق اون پوله!

موضوعی که این روزا نسبت به قبل رشد چشمگیری داشته تا جایی که تقریباً همه بیزینس‌ها (چه بزرگ، چه کوچیک) تو فضایی مثل اینستاگرام فعالیت می‌کنن.

از اونجایی که تعداد مخاطبین بسیار زیاده و به طبع رقابت هم بسیار شدیده، هر کسی سعی می‌کنه خودش رو از بقیه رقبا جلو بندازه که البته خیلی هم خوبه؛ اما بعضیا ازین رقابت سوء استفاده می‌کنن و به جای اینکه با تلاش، هزینه‌های زمانی و مالی، استراتژی و فعالیت مستمر به رشد خودشون کمک کنن با ظاهرسازی خودشون رو از بقیه بهتر جلوه میدن

مثلاً اشخاص زیادی رو می‌بینیم که آموزش کسب درآمد از اینترنت میدن با اینکه هیچ سابقه‌ای تو این زمینه ندارن.

اشتباه برداشت نشه‌هااااا، من با آموزش کاملاً موافقم و این حرفی که میگن اگه بلده چرا خودش انجام نمیده که پول دربیاره رو رد می‌کنم؛ اما بعضیا دیگه شورشو در آوردن، تنها کاری که می‌کنن استفاده از یه فرمول ثابته:

آموزش کسب درآمد از یه چیزی ( یه چیزی= بورس، اینستاگرام، طراحی، عکاسی و… )

 

و متاسفانه چون ظاهرسازی هزینه خیلی زیادی نداره میشه همه کمبودها رو باهاش پوشش داد؛ و از طرفی هنوز تعداد زیادی از افراد جامعه تو این موضوعات ساده لوحانه عمل می‌کنن و یه جورایی راحت تحت تاثیر چنین افرادی قرار می‌گیرن.

اگر بخوام این مدل افراد ظاهرساز رو دسته‌بندی کنم میشه به دو حالت تقسیمشون کرد:

یک/ اونایی که مسیر رشدشون مشخص بوده و ادعایی برای موفقیتشون ندارن

دو/ اونایی که مسیر پیشرفتشون مبهمه و دائماً به دستاوردهای خودشون اشاره می‌کنن

در واقع دسته دوم ظاهرسازی می‌کنن در حالی که دسته اول واقعاً ظاهرشون همونه؛ ولی خب پیدا کردن این تفاوت هم سخته! هرچند که خیلی دقیق نیست ولی بازم تا حدی می‌تونه معیار خوبی باشه.

کلاهبرداری در اینستاگرام

پیشنهاد من:

اینه که هر شخصی رو از هر مرجعی دنبال نکنیم؛ مثلاً نیاز به آموزش بورس داریم، تبلیغ بورس که صفحه یه واینر طنز معرفی کرده رو دنبال نکنیم؛ بگردیم تا مراجع و اشخاص معتبر رو پیدا کنیم.

اگه بتونیم مراجع قابل اطمینان برای خودمون پیدا کنیم دیگه نیازی نیست نگران بقیه داستانا باشیم

چرا می‌گم نیاز نیست نگران باشیم؟ چون اشخاص قابل اعتماد و معتبر معمولاً نتیجه می‌گیرن مگه اینکه اتفاق خاصی بیوفته

اما اشخاص غیر معتبر نتیجه نمی‌گیرن مگه اینکه اتفاق خاصی بیوفته!

به نظرم همین آرامش خاطر که احتمالاً به فنا نمیریم می‌تونه دلیل قانع کننده‌ای باشه که به هر شخصی اعتماد نکنیم.

جمع‌بندی:

تحت تاثیر دستاوردهای افراد قرار نگیریم؛ چه تو مقیاس بزرگ چه تو مقیاس کوچیک

و قضاوت درباره افراد این مدلی رو بذاریم به عهده کسایی که تجربه این مسائل رو دارن و قابل اعتمادن

 

برقرار باشین – علی کربلایی

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *